Βιβλιοπαρουσίαση: «Μάνα…. καημένη μάνα!», το νέο βιβλίου του Βασίλη Χρήστου

0

 

ΣΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ μετριούνται τα καλά διηγήματα που κυκλοφορούν τελευταία, όχι γιατί δεν γράφουν οι Διηγηματογράφοι μας, αλλά γιατί δεν εκδίδουν οι εκδοτικοί οίκοι.

Η Εταιρεία Ελληνικών Εκδόσεων Ελίκρανον, συνεχίζει την παράδοση των καλών βιβλίων και κυκλοφορεί αυτή τη φορά τα διηγήματα με τίτλο «Μάνα… καημένη μάνα!» του πεζογράφου Βασίλη Χαρ. Χρήστου. Τα δέκα εμπνευσμένα διηγήματα που περιέχουν και τ’ ομώνυμο «Μάνα, καημένη μάνα» είναι τα τελειότερα που συνάντησα τελευταία και, θα μπορούσε να θεωρηθούν πως έχουν το χάρισμα κάποιας υπεροχής αγνάντια στ’ άλλα που κυκλοφορούν ευρέως.

Στο καθένα μπορεί να κρατηθεί η μνήμη μέσα από κορνίζα ξεχωριστή. Φωτίζουν κάποιο μυστηριακό φως με την ψυχογραφία της Βορείου Ηπείρου ενώ τα δύο διηγήματα: «Ο καημός του κρεοπώλη» και «Το ΦΩΣ έκανε το χρέος του», έχουν τον καμβά στην Αθήνα. Το πρώτο μια συνομιλία με τον κρεοπώλη στον Άγιο Ελευθέριο – Αχαρνών και το δεύτερο αποτυπώνει τα βάσανα στο ελληνικό Αστυνομικό Τμήμα, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90.

ΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ έχουν ήρωες Βορειοηπειρώτες, θύματα μιας ανιστόρητης εθνικής αναισθησίας και ως ιστοριστής ενός παραμυθιού ο συγγραφέας Βασίλης Χρήστου γίνεται ταυτόχρονα υποβλητικός ζωγράφος των ψυχών αυτών, ενώ υψώνεται με το νόημα των συμβόλων που ζουν εκεί αδερφωμένοι σ’ ένα δράμα που σ’ εμάς τους απέξω μοιάζει με ονειρόδραμα.

Αγναντεύει στα βαθιά των οριζόντων της Βορειοηπειρωτικής Γης και πλάθει βαθυστόχαστα, παρθενικά διηγήματα, ελληνικά, γαλήνια και μας μεταφέρει τους κόσμους εντονότερα, συνταιριασμένα με τα εθνικά μας πρωτότυπα σύμβολα. Εξευγενισμένα από έναν τεχνίτη της πένας μιας ομορφιάς πνευματικότερης.

ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ τα διηγήματα του Βασίλη Χρήστου με τη δροσερή χάρη της εκφραστικής τέχνης από τ’ άλλα που κυριαρχούνε στον καιρό μας. Η γλώσσα του μια ανάλαφρη πνοή, μια ρομαντική μελαγχολία, μια καθάρια πηγή, δέηση και ύμνος στον απλό άνθρωπο.

Σοφά συμπλεγμένα τα δέκα πεζά είναι φροντισμένα στοργικά. Είναι ευχάριστα στη δομή τους και στέκουν έξω από τους κακοχάραχτους δρόμους και τ’ απόμερα μονοπάτια της μνήμης που σε οδηγούν άλλα σύγχρονα διηγήματα. Τα διηγήματα τούτα του Βασίλη Χρήστου, έχουν μια αρχοντιά μιας καρπερότερης γης–ψυχής, έχουν τη βορειοηπειρωτική μοσχοβολιά και διαβάζοντάς τα, προκαλούν ζωηρή συγκίνηση. Η όλη  προσπάθεια του διηγηματογράφου είναι μια ευτυχισμένη καταβολή κόπων γεμάτη από μοτίβα κλασικών χρόνων γραφής. Ο συγγραφέας με τα διηγήματά του φέρνει και ξεδιπλώνει μπροστά μας, άγνωστες πτυχές της ζωής των Ελλήνων στην Αλβανία, καθώς με την καλόρρυθμη δεξιοσύνη που τον χαρακτηρίζει δίνει χαρά στον αναγνώστη. Ξέρει ν’ αναπαρασταίνει τέλεια τους ήρωές του και, οι διάλογοι στους οποίους δίνει ιδιαίτερη σημασία και βάρος, είναι εμπνευσμένοι και σωστά σμιλεμένοι.

ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ και ορθά γραμμένα τα διηγήματα του Βασίλη Χαρ. Χρήστου δίνουν τη πλήρη φυσιογνωμία της γραφής του και ξεχωρίζουν από το περιεχόμενο και την τεχνοτροπία τους. Τα διηγήματα είναι ντυμένα με πλήθος ελληνικών στοιχείων και, δείχνουν καθαρά ένα συγγραφέα δυνατό στην πένα και στον  παραστατικό πεζό λόγο. Ένα χαρισματικό άνθρωπο του Βορειοηπειρωτικού διηγήματος!..

Λευτέρης Β. Τζόκας
Πρόεδρος  Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών