Το Βορειοηπειρωτικό στη διάρκεια του Β’ παγκόσμιου πολέμου

0

Τὸ Βορειοηπειρωτικὸ ζήτημα, ἀπετελεῖ μία ἀπό τὶς πιὸ μαῦρες σελίδες τῆς νεώτερης Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, καθὼς συνδέεται μὲ μία μαρτυρικὴ περιοχὴ μὲ ἔντονο Ἑλληνικό στοιχεῖο καὶ παράδοση, ἡ ὁποῖα εἶχε τὴν τραγικὴ μοῖρα νὰ ἀπελευθερωθεῖ τρεῖς φορὲς ἀπό τὰ Ἑλληνικά στρατεύματα, τὸ 1912, τὸ 1914 καὶ τὸ 1940, ἀλλά καὶ τὶς τρεῖς φορὲς ξαναχάθηκε.

Ἡ ἀδικία εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἠπείρου [βορείου], ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ χῶρα μας κατὰ τὸ Β’παγκόσμιο πόλεμο, ἀντιστάθηκε ἡρωϊκά ἐνάντια στὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα, μὲ ἀνυπολόγιστες θυσίες καὶ δυσβάσταχτο κόστος, ὅταν τὴν ἴδια στιγμὴ,ἡ ἀλβανική πλευρὰ, ἡ ὁποῖα «δικαιώθηκε»μεταπολεμικὰ, συνεργαζόταν μὲ τοὺς κατακτητὲς ἐναντίον τῆς Ἑλλάδας καὶ κατ’ἐπέκταση, ἐναντίον τῶν συμμάχων.

ΤΣΑΜΙΔΕΣ ΣΤΑ ΟΠΛΑ 1943

 

Πιὸ συγκεκριμένα, ὅταν τὴν 28η Ὀκτωβρίου 1940, τὰ Ἰταλικά στρατεύματα εἰσέβαλαν στὸ Ἑλληνικό ἔδαφος, ΤΣΑΜΗΔΕΣ στὶς δυνάμεις εἰσβολῆς συμμετείχαν οἱ ἀλβανοί, μὲ τριάντα τάγματα τοῦ ἀλβανικοῦ στρατοῦ. Τὴν ἴδια στάση κράτησαν καὶ στὴ συνέχεια συμπαραστεκόμενοι πιστὰ στὰ ναζιστικὰ στρατεύματα. Ἡ κατάσταση ποὺ ἐπικρατοῦσε στὴν Ἤπειρο [βόρεια] ἐκείνη τὴν περίοδο καὶ μετὰ τὶς ἀνακατατάξεις ποὺ ἀκολούθησαν τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους, ἦταν ἤδη ἔκρυθμη. Τὶς παραμονὲς τῆς εἰσβολῆς τῶν Ἰταλῶν, εἶχαν παρθεῖ αὐστηρά μέτρα ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, μὲ ἀπαγόρευση ἀπομάκρυνσης ἀπό τὰ χωριὰ τους, συλλήψεις καὶ φυλακίσεις.

Παράλληλα εἶχε καλλιεργηθεῖ μὲ συστηματικὸ τρόπο ὁ μισελληνισμὸς σὲ ὅλο τὸν ἀλβανικό λαὸ, μὲ σκοπὸ νὰ προετοιμασθεῖ τὸ ἔδαφος γιὰ τὸν πόλεμο ἐναντίον τῆς Ἑλλάδας….

Στὴ συνέχεια καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς κατοχῆς, ὁ βορειοηπειρωτικὸς ἑλληνισμός, συγκρότησε ὀργάνωση μὲ τὴν ἐπωνυμία «Μέτωπο Ἀπελευθερώσεως Β.Ἠπείρου» [Μ.Α.Β.Η.], μὲ ἀπόφαση ποὺ ἐλήφθη τὸν Ἰούλιο τοῦ 1942 στὰ Τίρανα, μὲ σκοπὸ τὴν προστασία τοῦ βορειοπειρωτικοῦ ἑλληνισμοῦ.

Ἡ προσχώρηση σημαντικοῦ ἀριθμοῦ βορειοηπειρωτῶν στὴν Μ.Α.Β.Η., εἶχε ὡς συνέπεια τὸ νὰ θορυβηθεῖ ἡ ἀλβανική πλευρὰ, ἡ ὁποῖα ἔβλεπε παράλληλα ὅτι ἡ πλάστιγγα τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἔγερνε ὑπέρ τῶν Συμμάχων καὶ σὲ βάρος τοῦ Ἄξονα. Ἡ συμμετοχὴ τους στὸν πόλεμο κατὰ τῆς Ἑλλάδας θὰ τοὺς ἔφερνε προφανῶς σὲ δυσχερὴ θέση μετὰ τὴ λήξη τοῦ πολέμου.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ἐπιχείρησαν νὰ ἀποπροσανατολίσουν τοὺς συμμάχους, δημιουργώντας ἀπελευθερωτικές ὀργανώσεις, οἱ ὁποῖες δῆθεν θὰ μάχονταν κατὰ τῶν κατακτητῶν, μὲ τὸ σκεπτικὸ νὰ θεωρηθοῦν μετὰ τὸν πόλεμο σύμμαχοι τῶν νικητῶν.

Ἀπώτερος στόχος τῶν ἀλβανῶν, μὲ ὑπόδειξη κυρίως τῶν Ἄγγλων, ἦταν τὸ νὰ διασωθεῖ τὸ ἀλβανικό κράτος ἀπό τὸν κίνδυνο ἑνός πιθανοῦ μεταπολεμικοῦ διαμελισμοῦ. Ἡ παρότρυνση αὐτή συνδεόταν ἀσφαλῶς καὶ μὲ τὴν πρόθεση τῆς παραχώρησης τῆς Β.Ἠπείρου στὴν Ἑλλάδα.

Ὁ Ἐνβέρ Χότζα, εἶχε σὰν στόχο τὴν ἐξόντωση μὲ κάθε τρόπο τῆς ὀργάνωσης Μ.Α.Β.Η., ἡ ὁποῖα προέβλεπε ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ τοῦ δημιουργήσει σημαντικὰ προβλήματα στὸ μέλλον, δραστηριοποιῶντας τὸ Ἑλληνικό στοιχεῖο ἐναντίον του.

ΣΑΧΙΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Μὲ τὸ σκεπτικὸ αὐτό ὁ ἀρχηγός τῆς Μ.Α.Β.Η., Βασίλειος Σαχίνης, συνελήφθη στὶς 17 Νοεμβρίου 1943 ἀπό τὴν ὀργάνωση τοῦ Ἐνβέρ Χότζα στὸ Ἀργυρόκαστρο, καὶ τὴν ἐπόμενη ἡμέρα, ἀφοῦ βασανίστηκε, δολοφονήθηκε ἀπό μέλη τῆς ὀργάνωσης αὐτῆς…

Ἡ καθοριστικῆς σημασίας ἀρνητική στάση τῶν Βρετανῶν, ἐπιβεβαιώθηκε στὶς ἀρχές τοῦ 1942, καὶ ἐνῷ ἡ Ἑλλάδα βρισκόταν ὑπό Γερμανικὴ κατοχὴ, ὅταν δημόσια ἐγγυήθηκαν τὴν ἀκεραιότητα τοῦ ἀλβανικοῦ κράτους. …